Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

Κατερίνα Καριζώνη - Ο χάρτης των ονείρων!

Ο χάρτης των ονείρων
Κυκλάδες, 1537: Σε μια εποχή όπου ο περίφημος Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα καταλαμβάνει διαδοχικά τα νησιά του Αιγαίου, ο Νικόλαος Μοστράτος, ένας άνθρωπος της θάλασσας και χαρισματικός χαρτογράφος, ζει στην Πάρο την παρακμή της Ενετοκρατίας μέσα από τα δικά του πάθη. Ζωγραφίζει με δεξιότητα όχι μόνο τα επικίνδυνα κυκλαδίτικα νερά, αλλά και τους παγκόσμιους χάρτες, καθώς εκείνοι αλλάζουν δραματικά. Παράλληλα βιώνει ένα μεγάλο έρωτα δίχως ανταπόκριση, γιατί τον χωρίζει βαθύ κοινωνικό χάσμα από τη γυναίκα της ζωής του: την Ευγενία Ραγούση, μια νεαρή αρχόντισσα του νησιού, που ετοιμάζεται να παντρευτεί κάποιον Βενετό αριστοκράτη. Τη μέρα όμως του γάμου της, κι ενώ εκείνη προβάρει το νυφικό της, η Πάρος καταλαμβάνεται από τους Οθωμανούς και οι άνεμοι του πολέμου παρασύρουν αμετάκλητα την ωραία δεσποσύνη και τον ερωτευμένο χαρτογράφο σε μια συναρπαστική περιπέτεια, που εκτυλίσσεται άλλοτε μέσα στις παγίδες της Ιστορίας κι άλλοτε στον ευμετάβλητο χάρτη των ονείρων τους.
Μια και στο βίντεο που θα ακολουθήσει, ακούμε αυτά που περιέχει το οπισθόφυλλο προχωρώ στις δικές μου εντυπώσεις. 







Έχω ακούσει τόσο πολλά θετικά για την Κατερίνα!Πολυγραφότατη με μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιητικά βιβλία, ιστορικά λευκώματα και βιβλία για παιδιά. Ήξερα πως ετοιμάζει ένα βιβλίο που εκτυλίσσεται στη Πάρο.Τα μέρη γνωστά μου, τα απομεινάρια των καιρών του Μπαρμπαρόσα ακόμα τα περιδιαβαίνουμε και τα δείχνουμε αξιοθέατα πια στους τουρίστες. Αν μια στιγμή όμως σκεφτείς όταν σεργιανάς πλέον στο μεγάλο τοίχο που έχει απομείνει από το φρούριο το λιγότερο θα σε πιάσει δέος. Η Κατερίνα κατόρθωσε με τις περιγραφές της να με πετάξει σε εκείνα τα χρόνια με τη πένα της και να μη μπορώ να αφήσω το βιβλίο από τα χέρια μου. Μελετημένη, προσεγμένη γραφή θαύμασα τις πηγές που έχει ανατρέξει προκειμένου να είναι μέσα στο πνεύμα της εποχής. Μπράβο Κατερίνα.

Σε ευχαριστώ γιατί πέρασα μέσα από τις γραμμές του βιβλίου σου στα σοκάκια και τις μυρωδιές της Πάρου, ενώ βρισκόμουν στην Κρήτη. Αυτό είναι η δύναμη της γραφής.

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ.....

Το ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ήρθε φέτος με πολλά αρώματα. Οι στενοί δρόμοι του νησιού γέμισαν μυρωδιές από πεσμένα φύλλα,νοτισμένα χώματα και ξύλα, αρώματα από γαζίες και βασιλικούς που επέμεναν ακόμα μέσα στις ασβετωμένες γλάστρες τους, ένα μεθυστικό χαρμάνι που το συμπλήρωναν οι οσμές της θάλασσας, του ουρανού και του ιονισμένου αέρα. Ωστόσο το πιο δυνατό άρωμα σε τούτο το παράξενο νησί στη μέση του απέραντου γαλάζιου είναι το άρωμα την μνήμης.Η μνήμη αναβλύζει από παντού, από τα βράχια, τα νερά, τα κάστρα, τις ρούγες, τα σκεπαστά σοκάκια, τα σπίτια, τα κορμιά και τα όνειρα..........

Πανέμορφη περιγραφή. Περπάτησα μέθυσα από τα αρώματα και έφερα τις μνήμες εδώ σε τούτο το δωμάτιο. και είναι πιο δυνατές με την βοήθεια της Κατερίνας Καριζώνη.



ΣΥΝΕΧΙΖΩ......

Μου άρεσαν η επικεφαλίδες σε κάθε κεφάλαιο που είχαν όνομα ανέμου. Στην αρχή της ανάγνωσης δεν γνώριζα πως θα είναι όλο το βιβλίο έτσι, αφού ποτέ δεν το ξεφυλίζω μια και το μάτι θα κλέψει σημεία και δεν θέλω να χάνω τη μαγεία της πλοκής. Μετά το δεύτερο τρίτο κεφάλαιο έκανα παιχνίδι προβλέποντας τι θα ακολουθήσει με βάση το όνομα του ανέμου, όπως......

Όστριες, Σιρόκος, Ζέφυρος, Μπουρίνι , Λεβάντες, Γαρμπής,Πουνέντες, Άνεμοι πολέμου,  Αύρες  και πελάγιες, Σφοδροί νότιοι καταχνιά, Λίβας.

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ.....

Τον πήρε στο κατόπι ο Σιρόκος. Εκείνος κατέβηκε στην αγορά κι ο άνεμος στη θάλασσα.

Έλαμπαν τα νερά του πλανήτη στην υδρόγειο, έφεγγαν οι αστερισμοί στην ουράνια σφαίρα. Όρμηξε πάνω στις σφαίρες κι άρχισε να τις καταστρέφει. Από τις θαλάσσιες περιοχές πετάγονταν νερά κι απ' τις στεριές έπεφταν χώματα, απ' την ουράνια ασημένια σκόνη, απ' τα μάτια του δάκρυα.

Με γλαφυρό ύφος πέτυχε η Κατερίνα να με ταξιδέψει στην αγαπημένη μου Πάρο. Και όταν διάβασα πως ένα μέρος του βιβλίου το έγραψε ενώ φιλοξενείτο στο Σπίτι της Λογοτεχνίας της Πάρου ολοκληρώθηκε μέσα μου η εικόνα να φαντάζομαι την συγγραφέα να ανεβαίνει τα μαρμάρινα σκαλιά και να έχει αυτή την θέα των Λευκών. Ευχαριστώ Κατερίνα. Καλοτάξιδο να είναι το σκαρί σου.

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2011

ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΜΕ ΜΟΝΑΔΕΣ!

ΔΙΑΙΤΑ ΒΡΕΤΑΝΟΥ ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟΥ 

 Upload

  Κάθε μέρα πρέπει να καταναλώνουμε 5 μονάδες. Κάθε τροφή μετριέται ως μία μονάδα, εκτός από τις ελεύθερες τροφές. Τις ελεύθερες τροφές δεν τις μετράμε, τις τρώμε οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας χωρίς επιβάρυνση μονάδων. Από την κάθε τροφή/μονάδα, μπορούμε να τρώμε απεριόριστες ποσότητες, γιατί είτε μία μπουκιά φάμε είτε δύο πιάτα εμείς μία μονάδα θα μετρήσουμε. Όμως, αν φάμε την ίδια τροφή περίπου 1-2 ώρες αφού την έχουμε ξαναφάει θα πρέπει να την ξαναμετρήσουμε. Στην διάρκεια της ημέρας επιτρέπεται μία αναλογία σε ψωμί (δίνω ενδεικτικές αναλογίες πιο κάτω), η οποία μετριέται επίσης ως μία μονάδα. OXI ζάχαρη ή ξηρούς καρπούς, γιατί μία κουτ.γλυκού ζάχαρη ή ένας ξηρός καρπός μετριέται ως μονάδα! Το σημαντικό στο μέτρημα είναι το λάδι. Το ωμό λάδι μετριέται ως μία μονάδα, αλλά το τηγανιτό ξαναμετριέται ως άλλη μονάδα, το βραστό το ίδιο, κτλ. Έτσι, αν θέλουμε να γλιτώσουμε μία μονάδα, μπορούμε να μην βάλουμε πχ λάδι στην σαλάτα μας, ή να βάλουμε λίγο από το λάδι που τηγανίσαμε, κτλ. Δηλαδή, αν φτιάξουμε πχ μακαρόνια με κιμά, θα μετρήσουμε και το λάδι που κάψαμε για τα μακαρόνια, και το λάδι που βράσαμε για τον κιμά. Αν φάμε και σαλάτα θα μετρήσουμε και το λάδι το ωμό της σαλάτας, κτλ... Παρακάτω παραθέτω τις ελεύθερες τροφές, τις οποίες δεν μετράμε και τρώμε όποτε και όσο θέλουμε, και δίνω και κάποια παραδείγματα άλλων τροφών που τις μετράμε σαν μονάδα, απο τις οποίες επίσης τρώμε όσο θέλουμε, αλλά τις μετράμε ως μονάδα. Και πιο΄κάτω δίνω και τις αναλογίες του ψωμιού... Καλή αρχή!!!! ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΤΡΟΦΕΣ Κολοκυθάκια,Μπρόκολο,Χαμομήλι/Τσάι, Κρεμμύδια, Μελιτζάνες, Παντζάρια, Cola light/Σόδα, Πιπεριές, Λάχανο, Μπάμιες, Καφές, Ξύδι, Κουνουπίδι, Σπανάκι, Κεράσια, Λεμόνι, Καρότα, Μανιτάρια, Ροδάκινα, Αχλάδια,, Μαρούλι, Φασολάκια, Μανταρίνια, Μήλα, Ραδίκια, Πράσα, Πορτοκάλια, Φράουλες, Αγγούρια, Σέλινο, Ντομάτες, Μαϊντανός ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΤΡΟΦΕΣ/ΜΟΝΑΔΑ Ωμό λάδι, Πατάτες, Μέλι, Κοτόπουλο, Τηγανιτό λάδι,Ρύζι, Βλήτα, Χοιρινό, Βραστό λάδι, Μακαρόνια, Αυγό, Μοσχάρι, Ψητό λάδι, Μπαχαρικά/Αρωματικά (σε μεγάλη ποσότητα),Μπανάνες, Αρνί, Γαρίδες, Πεπόνι, Γάλα, Μπακαλιάρος, Φακές, Καρπούζι, Κεφαλοτύρι, Γλώσσα, Φασόλια, Βρώμη, Γιαούρτι, Σαρδέλα, Ρεβύθια, Καλαμπόκι, Φέτα, Αλκοόλ, Γίγαντες, Σόγια, Ανθότυρο ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΨΩΜΙΟΥ (1 ΜΟΝΑΔΑ) Που αντιστοιχεί: 1 φέτα ψωμί (χωρίς σπόρους και ξηρούς καρπούς) 1 πίτα σουβλάκι 3 κομμάτια πίτας / τάρτας φούρνου (πχ σπανακόπιτα) 2 κομμάτια πίτσας (1 μονάδα για την ζύμη + υλικά) 3 φρυγανιές μικρές 1 παξιμάδι μεγάλο (πχ Κρητικό τάκο) Για να σας βοηθήσω ας δούμε ενδεικτικά τις τροφές για μία μέρα, και πόσες μονάδες καταναλώνουμε για να χάσουμε (όταν έκανα παρασπονδίες, κι έτρωγα πχ 6 ΄μονάδες, πάλι έχανα, οπότε μάλλον οι πέντε είναι ιδανικές για να χάνεις περισσότερο βάρος, χωρίς να έχεις πρόβλημα, μην τρώτε λιγότερες απο πέντε μονάδες όμως, γιατί θα κουραστείτε ίσως...δεν ξέρω, λέω): Πρωινό: Μήλα (όσο θέλουμε) και αχλάδια ή άλλα φρούτα απο τις ελεύθερες τροφές = 0 μονάδες Δεκατιανό: ό,τι φρούτο θέλουμε, ή καρότα, ή άλλες τροφές απο τις ελεύθερες Μεσημεριανό: Μακαρόνια με κιμά όσο θέλουμε (χωρίς να κάψουμε τα μακαρόνια) = 3 μονάδες Σαλάτα ντομάτα, αγγούρι, κρεμμύδι, χωρίς λάδι (είναι νοστιμότατη!!!) = 0 μονάδες  


 


Απογευματινό: ό,τι φρούτο ή άλλη τροφή θέλουμε απο τις ελεύθερες, όσο θέλουμε Βραδυνό: Ένας τάκος χωρίς λάδι (μουσκέψτε το με ζουμί απο ντομάτα...είναι νοστιμότατο), μπόλικη ντομάτα, φέτα, ριγανίτσα και τα σχετικά (γιάμι)= 2 μονάδες... Να οι πέντε μας μονάδες! Επειδή τα όσπρια γενικώς είναι ελεύθερα όπως βλέπετε, καθώς και τα φασολάκια κτλ, συμφέρει να τρώτε πολλά λαδερά (γιατί τρώτε μεσημέρι βράδυ, μέχρι σκασμού, μαζί με την φετούλα σας κτλ), συμφέρουν οι φακές, τέτοια πράγματα... Μπορείτε ας πούμε το καλοκαίρι να φάτε ένα καρπούζι για βραδυνό, μέχρι να σκάσετε! (αυτό κάναμε εμείς), που μετριέται μία μονάδα... Κι επιτέλους μπορείτε να φάτε όοοοοοοσες τηγανιτές πατάτες θέλετε, μαζί με τηγανιτά κολοκυθάκια, που μετριούνται μόνο 2 μονάδες (πατάτες, και λάδι τηγανιτό για όλα)... μιλάμε... μέχρι σκασμού τα τρώγαμε αυτά το καλοκαίρι!!!! Αυτά...άντε...περιμένω να μου πείτε...... 





ΔΙΑΙΤΑ ΜΟΝΑΔΩΝ   (ΓΥΝΑΙΚΕΣ 6 ΜΟΝΑΔΕΣ -  ΑΝΤΡΕΣ 7 ΜΟΝΑΔΕΣ ) 






ΑΠΟ 1ΜΟΝΑΔΑ ΟΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΡΟΦΕΣ

Κρεας (ανα ειδος)
ψαρι (ανα ειδος)
πουλερικα-κουνελι
γαλα
τυρι (ανα ειδος)
πατατες
καλαμποκι
ρυζι οσπρια
ζυμαρικα
αυγα
λαδι (ανα ειδος φαγητου)
ζαχαρη (1 κουταλακι)
ψωμι (1 φετα 20γρ.)
σταφυλι,συκο,καρπουζι,πεπονι μπανανες, τροπικα φρουτα (ενα ειδος τη φορα)

ΑΠΟ 2 ΜΟΝΑΔΕΣ ΕΧΟΥΝ
Αναψυκτικα (κανονικα και light)

0 ΜΟΝΑΔΕΣ ΕΧΟΥΝ
Ολα τα υπολοιπα φρουτα (ενα ειδος τη φορα) ολα τα φρεσκα λαχανικα χυμοι χωρις ζαχαρη

Ο συνδιαζμος των μοναδων αφορα καθε γευμα
6-8 ποτηρια νερο την ημερα

Δεν μετραει η ποσοτητα στο καθε γευμα

παραδειγμα:
α) φασολακια 0 μοναδες+πατατες 1 μοναδα+λαδι 1 μοναδα+φετα 1 μοναδα=3 μοναδες
β)1 κιλο μηλα η αχλαδια η χυμοι =0 μοναδες
γ) οσες μπριζολες θελελετε στη σχαρα (χωρις λαδι) =1 μοναδα+σαλατα με λαδι 1 μοναδα=2 μοναδες
αν βαλετε φετα + 1 μοναδα
συνολο 6 μοναδες 



 

καθε μερα πρεπει να καταναλωνουμε 6 μοναδες  οι γυναικες
 καθε τροφη μετριεται ως μια μοναδα, εκτος απο τις ελευθερες τροφες.  


 
 
τις ελευθερες τροφες δεν τις μετραμε, τις τρωμε οποιαδηποτε στιγμη της ημερας χωρις επιβαρυνση μοναδων.
 απο την καθε τροφη/μοναδα, μπορουμε να τρωμε απεριοριστες ποσοτητες, γιατι ειτε μια μπουκια φαμε ειτε δυο πιατα εμεις μια μοναδα θα μετρησουμε.
όμως, αν φαμε την ιδια τροφη περιπου 1-2 ωρες αφου την εχουμε ξαναφαει θα πρεπει να την ξαναμετρησουμε
το σημαντικο στο μετρημα ειναι το λαδι.
το ωμο λαδι μετριεται ως μια μοναδα, αλλα και το τηγανιτο ξαναμετριεται ως αλλη μοναδα, το βραστο το ιδιο, κτλ.
έτσι, αν θελουμε να γλιτωσουμε μια μοναδα, μπορουμε να μην βαλουμε
πχ λαδι στην σαλατα μας, η να βαλουμε λιγο απο το λαδι που τηγανισαμε, κτλ.
 δηλαδη, αν φτιαξουμε
πχ μακαρονια με κιμα, θα μετρησουμε και το λαδι που καψαμε για τα μακαρονια, και το λαδι που βρασαμε για τον κιμα.
αν φαμε και σαλατα θα μετρησουμε και το λαδι το ωμο της σαλατας, κτλ... 



Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Ζωή....

H ζωή μας ένα ταξίδι...
Ένα ταξίδι όπου πας ή που επιστρέφεις...
Ένα ταξίδι με προορισμούς..
μονόδρομους...
Ιθάκες...
Συναντάς στιγμές...
προσπερνάς όνειρα....
αναπνέε
ις δάκρυα....





 

Μα.. αν υπάρχει μοίρα τότε ίσως υπάρχουν και νεράιδες,
ίσως υπάρχει και εκείνο το μαγικό ραβδάκι τους
που με ένα άγγιγμα θα κάνει το όνειρο ζωή.....





Mα.... δεν σταματάς ποτέ να βαδίζεις.
Κάποιες φορές με άδεια χέρια μα γεμάτη καρδιά.... 


 

Δεν αγγίζεις κανέναν
παρά μόνο όσους στάθηκαν για λίγο δίπλα σου....
Kαι ύστερα
έγιναν δειλό φως μιας άλλης μέρας
που δεν θα σε βρει εκεί.... 



 

Αλήθεια
υπάρχει μοίρα ή την δημιουργούμε μόνοι μας; 

Η ΝΥΧΤΑ ΕΧΕΙ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ!!

Κοίταξε στο παράθυρο
τον κόσμο που γυρίζει
Φεύγει ο ήλιος βιαστικά
κι η νύχτα μας ορίζει

Κλείσε ξανά τα μάτια σου
και στο χαμό μας πάμε
Η νύχτα έχει διαδρομές
για μας που αγαπάμε

Του έρωτα την ερημιά
ποια βρύση τη δροσίζει
το αίμα καίει σαν φωτιά
στην φλέβα που γυρίζει

ΜΕ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙΣ.....

Με ταξιδεύεις…
Αν μπορούσα μόνο λίγο και εγώ
να σου πω τι θέλω ,τι επιθυμώ.
Αν μπορούσα έστω μόνο μια στιγμή
να φωνάξω έλα και να είσαι εκεί

Αν μπορούσες λίγο να το φανταστείς
σε μια ελπίδα μέσα να χωράνε τρεις
μια τρελή μου σκέψη πέρασε νωρίς

Με ταξιδεύεις…

Αν μπορούσες μέσα μου να μπεις βαθιά
κολυμπώντας κάπου γύρω στη καρδιά
να πνιγείς στο κόκκινο απ` τη φωτιά

Αν μπορούσα τότε θα` μασταν αλλιώς
Δυο λευκά φεγγάρια σ` ένα μαύρο φως

Με ταξιδεύεις…

Crazy !!!!!!


Η φωτογραφία αυτή με ηρεμεί πολύ όταν την κοιτάζω!


Την αφιερώνω μαζί με το τραγούδι......
Album photos - 1.JPG
Γαμημένα φεγγάρια! Έχω μαζέψει πολύ πράμα μέσα μου και ετοιμάζομαι να εκραγώ. Δε φτάνουν τ' άλλα, επηρεάζομαι κιόλας!  


 <a href=

Δύσκολο να πεις πόσο λυπάσαι...
Δύσκολο να εκφράσεις τόσο πόνο...
Δύσκολο να είσαι απ' έξω....
Δύσκολο να δώσεις κουράγιο...
Δύσκολο να δεις το χρόνο...
Δύσκολο να πάρεις αποφάσεις...
Εύκολο να πεις γιατί...
Δύσκολο να πάρεις απάντηση.....
Πολύ δύσκολο....?
Να μιλήσεις.....
και να εκφραστείς..Ευκολότερο...να
χαμογελάσεις .... Η συνέχεια δικιά σου. κι όπως θες....Να μου το πεις!
!

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

Στα απόνερα της καρδιάς μου...

Μουσική σκάλα η ζωή.....

Οι ψίθυροι της θάλασσας..

Βασισμένο σε αληθινή ιστορία

Μάρτιος 1998

Η συνέχεια της ιστορίας ενός τόπου είναι οι άνθρωποι και η θάλασσα.Ούτε τα διάφορα κείμενα ούτε τα παλιά αντικείμενα που επιμένουν στον χρόνο.Οι άνθρωποι κουβαλούν μέσα τους τις ιστορίες του τόπου τους,τις κατάρες του και τις ελπίδες του.Και η θάλασσα τα ψιθυρίζει στους αιώνες.
 

Εκείνο το βροχερό βράδυ του Μαρτίου η Μαρία άρχισε να κλαίει ξαφνικά.Καθόμασταν δίπλα στο τζάκι και παίζαμε όταν άρχισε να κλαίει λέγοντας ότι την πονούσε το κεφάλι της πάρα πολύ.Αμέσως ήρθε από την κουζίνα η γιαγιά και την πήρε αγκαλιά.Προσπαθούσε να την παρηγορήσει λέγοντάς της διάφορα γλυκά λόγια.Αλλά η μικρή δεν σταμάταγε.Την πήγε προς την τζαμαρία του σαλονιού.

΄΄Κοίτα την θάλασσα Μαρία…Εσένα σ’αρέσει τόσο πολύ η θάλασσα αγάπη μου.Σε λίγο καιρό θα κάνεις μπανάκι στα νερά της…’’,έλεγε η γιαγιά. 



Η μικρή ξαδερφούλα μου φάνηκε να ηρεμεί κάπως.Άρχισε να κοιτάζει την θάλασσα πνίγοντας τα αναφιλητά της.Σηκώθηκα και πήγα προς το μέρος του.Κοίταξα προς τα έξω.

Η θάλασσα ήταν σκοτεινή και αγριεμένη.Πιο μέσα αχνοφαίνονταν κάποια φώτα από τα μαύρα βουνά της Ζακύνθου.Άκουγα καθαρά τον ήχο των κυμάτων που σκάγανε πάνω στα βράχια.Εκείνο τον καιρό με φόβιζαν αυτές οι νύχτες,παιδί καθώς ήμουν.Το τοπίο ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό που συνηθίζαμε τα ζεστά καλοκαιρινά βράδια.Ήταν τόσο ξένο.

 



Γύρισα και κοίταξα την Μαρία.Είχε αρχίσει να κοιμάται στην αγκαλιά της γιαγιάς.Αλλά κάποια τελευταία δάκρυα συνέχιζαν να κυλάνε αργά αργά στα μάγουλά της.Και τότε πάγωσα από αυτό που είδα.Τα δάκρυα έμοιαζαν στην πορεία τους να χαράζουν τα κόκκινα μάγουλα της μικρής.Στο πέρασμά τους άφηναν μικρές χαρακιές.Η γιαγιά το παρατήρησε και αυτή σταματώντας ξαφνικά το νανούρισμά της.Και μετά σήκωσε τα πράσινα μάτια της και με κοίταξε έντρομη. 

Μάρτιος 1918

Το χωριό είχε αδειάσει.Οι άντρες είχαν φύγει για τον πόλεμο και οι γυναίκες πήραν πάνω τους όλη την δουλειά.Στην πλατεία και στα καφενεία δεν έβλεπες κανέναν σχεδόν παρά μόνον κάτι γέρους να καπνίζουν και να συζητάνε θερμά για τον Μεγάλο Πόλεμο.Ήταν λες και ένα σύννεφο είχε πέσει πάνω στο μικρό χωριό αφαιρώντας του κάθε ζωή και χαρά.Ένα σύννεφο που σκέπαζε και όλη την Ευρώπη και όχι μόνο.

Εκείνες τις μέρες ξεκίνησε και η παράξενη ιστορία της Μαρίας που τάραξε κάπως την βουβή ζωή του χωριού.Και που με τα χρόνια κατέληξε να ακούγεται από τα χείλη των κατοίκων σαν ένα σκοτεινό παραμύθι,σαν ένας μύθος. 



Η Μαρία ήταν ορφανή και από τους δυο της γονείς.Τους είχε χάσει μικρή από μια επιδημία γρίπης που είχε χτυπήσει το χωριό όταν ήταν μωρό ακόμα.Η γιαγιά της ανέλαβε να την μεγαλώσει,το μόνο άτομο που είχε πια στον κόσμο.Ζούσαν σε ένα μικρό ξύλινο σπιτάκι δίπλα στην θάλασσα,πολύ πιο μακριά από το υπόλοιπο χωριό που ήταν πάνω στον λόφο χτισμένο.

Από παιδί η Μαρία πέρναγε όλη της την μέρα στην παραλία παίζοντας με την άμμο και κυνηγώντας τα καβουράκια στα βράχια.Και όταν ο καιρός το επέτρεπε βούταγε στην θάλασσα και κολυμπούσε με τις ώρες.Ήταν φτωχή αλλά ευτυχισμένη. 



Την εποχή λίγο πριν τον πόλεμο η Μαρία είχε αρχίσει να δουλεύει καθαρίζοντας σπίτια και αυλές.Η γιαγιά της ήταν πια πολύ μεγάλη για τέτοια.Αλλά παρόλη την δουλειά της,η Μαρία έβρισκε χρόνο να πηγαίνει στην θάλασσα,κυρίως την ώρα που ο ήλιος χανόταν πίσω από τα βουνά της Ζάντε.

Ήδη δεν ξεκίνησα την ιστορία μου και νιώθω να με τραβάει σε βαθιά νερά…Η προσπάθεια να ζωντανέψω έναν κόσμο σχεδόν πεθαμένο με εξαντλεί αφάνταστα…

Μα τα πρόσωπα πιέζουν να ξαναγεννηθούν και οι μορφές τους επιτακτικά μου λένε να συνεχίσω. 



Σε ένα από αυτά τα ηλιοβασιλέματα γνώρισε τον Στέργιο.Ένα παιδί από γειτονικό χωριό που ψάρευε στα νερά αυτά με τον πατέρα του.Εκείνο το δειλινό ο Στέργιος ήταν με τον φίλο του τον Νίκο στην βάρκα,όχι πολύ μακριά από την αμμουδιά.Ξαφνικά η Μαρία είδε την βάρκα να κατευθύνεται προς τα έξω στην παραλία της,αντί να συνεχίσει την συνηθισμένη της πορεία προς τα δυτικά.
 

΄΄Έχουμε μια διαφωνία με τον φίλο μου’’,της μίλησε πρώτος ο Στέργιος.

΄΄Σε είδαμε κάτι να γράφεις στην άμμο.Ο Νίκος πιστεύει ότι έγραφες το όνομά σου αλλά εγώ δεν συμφωνώ…’’,συνέχισε ο Στέργιος.

Η Μαρία δεν μιλούσε ενώ ο Νίκος,πιο πίσω από τον Στέργιο,γέλαγε θριαμβευτικά σίγουρος για την νίκη του.Τελικά η κοπέλα έσπασε την σιωπή της.
΄΄Εσύ τι πίστευες δηλαδή?’’,ρώτησε τον Στέργιο κοιτάζοντάς τον στα μάτια.

΄΄Πίστευα ότι ζωγράφιζες τον ήλιο καθώς δύει’’,απάντησε χαμογελαστός.

Η Μαρία δεν αποκρίθηκε παρά πλησίασε το μέρος που είχε γράψει πάνω στην άμμο.Κοίταξε τον Στέργιο.

΄΄Εχεις δίκαιο.Αυτό έκανα.’’,και με το γυμνό της πόδι έσβησε το χαραγμένο πάνω στην άμμο όνομά της.Το χαμόγελο του Νίκου πάγωσε και το πρόσωπό του πήρε μια έκφραση μίσους και οργής.

Η βάρκα εκείνη έφερε τον έρωτα και ατέλειωτα ευτυχισμένα ηλιοβασιλέματα στην Μαρία και τον Στέργιο.Μα όλα τα καλά γρήγορα τελειώνουν.Η ιστορία και τα γεγονότα σε προλαβαίνουν και σε ξεγυμνώνουν χωρίς να το καταλάβεις.

Ο Μεγάλος Πόλεμος έφερε την ανησυχία στα πρόσωπα των κατοίκων.Μια ανησυχία που έγινε μεγαλύτερη όταν από την Ζάκυνθο έφτασε στην θάλασσά τους το αγγλικό μεταγωγικό ‘Flesh’.Δεκάδες βάρκες από το πλοίο έφτασαν στην στεριά άδειες σχεδόν.Το ίδιο απόγευμα της Κυριακής οι βάρκες αυτές ήταν γεμάτες από άντρες που φεύγαν για τον πόλεμο.Και πίσω τους άφηναν μια παραλία γεμάτη πρόσωπα δακρυσμένα και σκυθρωπά.    


Της είχε χαρίσει έναν ασημένιο σταυρό πριν φύγει.Το κάτω άκρο του κατέληγε σε μύτη ξίφους.Δεν τον έβγαζε ποτέ από πάνω της.

Μετά από κάποιες μέρες στο χωριό άρχισε να πληθαίνει το μαύρο.Κάθε Δευτέρα έρχονταν γράμματα από το μέτωπο και μαζί τους έρχονταν και οι νεκροί μέσα στις γραμμές.Έμοιαζε η Κυριακή ολόκληρη μια προσευχή και η Δευτέρα μια μαύρη απογοήτευση.

Μια τέτοια Δευτέρα ήρθε και ο Στέργιος νεκρός σε δύο γραμμές ενός κιτρινισμένου

χαρτιού.Τα επόμενα δειλινά η Μαρία έκλαιγε δίπλα στα βράχια με τον σταυρό του στο χέρι.Τα δάκρυά της ανακατεύονταν με το αφρισμένο νερό των κυμάτων.Από τότε άρχισε να χάνει τα λογικά της.

Άλλαξε σπίτι και ανέβηκε στο χωριό μακριά από την παραλία.Μάταια η γιαγιά της πάλευε να της αλλάξει γνώμη.Η Μαρία μισούσε την θάλασσα. 

Ήταν Μάρτιος όταν άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες στο χωριό ότι η ορφανή τρελάθηκε.Λέγαν ότι κάθε Κυριακή βράδυ κατέβαινε από το χωριό στην παραλία σαν υπνωτισμένη και στεκόταν εκεί μιλώντας στην θάλασσα.Στην αρχή ήρεμα και μετά από λίγο άρχιζε να την βρίζει με λόγια άσχημα και κατάρες φοβερές.Κανένας δεν τόλμαγε να την σταματήσει και να την ηρεμήσει.Υπήρχε κάτι στην όψη της που τους τρόμαζε.

Δεν αργεί μια ταλαιπωρημένη ψυχή να γίνει το μαύρο πρόβατο όλων των συμφορών ενός τόπου.Οι νεκροί αυξάνονταν συνέχεια και η συμπόνοια για την Μαρία μετατράπηκε σε καχυποψία.Και μετά η καχυποψία σε μίσος.Οι ντόπιοι άρχισαν να την κατηγορούν κρυφά στην αρχή και μετά ανοιχτά ότι προκαλούσε όλο το κακό με την συμπεριφορά της.Οι κατάρες της στην θάλασσα γύρναγαν πάνω στο χωριό τους.

Άρχισαν να την απειλούν και να της λένε να σταματήσει.Μα εκείνη δεν άκουγε κανέναν.

Μια μέρα που καθόταν στην αυλή και έκλαιγε πέρασε μια γειτόνισσα και της είπε

΄΄Ως πότε θα κλαις τον νεκρό και θα φέρεσαι έτσι?Κάποτε θα σταματήσεις κι εσύ’’ 


Το άλλο πρωί η Μαρία είχε χαράξει το πρόσωπο της βαθιά.Είπαν ότι ήταν δάκρυα αυτά και ότι το έκανε με τον ασημένιο σταυρό του αγαπημένου της.Έτσι τα δάκρυα δεν θα φεύγαν ποτέ από πάνω της.

Όταν το έμαθε αυτό ο ιερέας του χωριού είπε απλά την λέξη ΄΄δαιμονισμένη’’ σκορπώντας στους άλλους τον πανικό μέσα στην εκκλησία.Μετά τους ηρέμησε λέγοντας τους ότι αυτός και ο γιος του ξέραν τι έπρεπε να κάνουν για να σώσουν αυτή την αμαρτωλή ψυχή.Και ο γιος του,που με το που είχε αρχίσει ο πόλεμος τάχτηκε στην υπηρεσία του Θεού,συμφώνησε κουνώντας καταφατικά το κεφάλι του.Μονάχα ο δάσκαλος του χωριού τόλμησε να πει ότι η κοπέλα αυτή χρειαζόταν άλλου είδους βοήθεια.Μα ήταν νέος και δεν είχε την σοφία του γέρο ιερέα.Κανείς δεν τον άκουσε και τα λόγια του πέταξαν για λίγο μέσα ανάμεσα στις εικόνες αγίων και στα αναμμένα κεριά και μετά χάθηκαν.  



Η τελευταία Κυριακή της Μαρίας ήταν βροχερή από το πρωί.Σηκώθηκε την ίδια ώρα το βράδυ από το κρεβάτι της και τράβηξε για την παραλία.Πιο πίσω ακολουθούσε με δάδες και φανάρια αναμμένα όλο το χωριό με τον ιερέα μπροστά μπροστά.Κρατούσε έναν μεγάλο μεταλλικό σταυρό και κάτι έψελνε.Η βροχή έμοιαζε να μην ενοχλεί κανέναν.

Η Μαρία σταμάτησε δίπλα στα μεγάλα βράχια.Μέσα στην νύχτα φαινόταν μόνο το άσπρο της φόρεμα και τα μακριά καστανά μαλλιά της που τα παρέσερνε ο άνεμος.Άρχισε να μιλάει πάλι στην θάλασσα.Ήρεμα στην αρχή και μετά με μεγαλύτερη ένταση.Στο τέλος άρχισε πάλι να την βρίζει τραβώντας τα μαλλιά της. 

Μετά έπεσε πάνω στον βράχο έχοντας σπασμούς σε όλο της το σώμα.

Το πλήθος είχε μείνει ακίνητο και άφωνο.Ο ιερέας προχώρησε αργά και σταθερά προς το μέρος της φωνάζοντας λόγια επιτακτικά στον δαίμονα που πίστευε ότι την είχε κυριεύεσει.Και τότε έγινε κάτι συγκλονιστικό.

Μια αστραπή δυνατή χτύπησε τον σταυρό του παπά σκοτώνοντας τον αμέσως.Οι κάτοικοι πάγωσαν για λίγο στην αρχή και μετά άρχισαν να τρέχουν πανικόβλητοι προς το χωριό.Ο τρόμος τους είχε συνεπάρει την ψυχή.

Το επόμενο πρωί όταν οι πρώτοι θαρραλέοι ξαναπήγαν στην παραλία βρήκαν την γιαγιά της ορφανής να μοιρολογάει δίπλα στο άψυχο κορμί της κοπέλας.Κάποιος είχε καρφώσει ένα μαχαίρι στην καρδιά της Μαρίας πάνω στον βράχο.Στο χέρι της ακόμα κρατούσε σφιχτά το σταυρουδάκι της.

Μόλις είδε τους κατοίκους η γρια άρχισε να εκτοξεύει κατάρες πάνω τους.Λίγο πριν καταρρεύσει και αυτή την άκουσαν να λέει:

΄΄Τα δάκρυα της κόρης μου να χαραχτούν για πάντα στα πρόσωπα των παιδιών σας!’’

Μάρτιος 1998 


Πάνε ώρες που η μικρή κοιμάται μέσα στο δωμάτιο.Αύριο θα την πάμε στον γιατρό για τα περίεργα σημάδια που έβγαλε στα μάγουλά της.Λίγο πριν κοιμηθώ ξανακοιτάζω προς την θάλασσα.Κάτι τέτοιες ώρες με φοβίζει πολύ… 

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2011

Αναμνήσεις απο το μαθητικό μου ΛΕΥΚΩΜΑ!!

Σκαλίζοντας την βιβλιοθήκη μου πέτυχα ένα ΛΕΥΚΩΜΑ ΜΟΥ απ' το Γυμνάσιο Θηλέων ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ  που ήμουν μαθήτρια το 1978-1979.....δεν άντεξα να μην το μοιραστώ μαζί σας...κάποιες σελίδες και φωτο ...είναι αρκετά μεγάλο φίλοι μου και με πολύ πλούσιο υλικό! εεε....ρε αναμνήσεις μαθητικές....εκδρομές...γέλια ...τραγούδια και παιδικοί έρωτες!!!!

Τα λόγια είναι περιττά.....











Συνολικές προβολές σελίδας

Ο Καιρός.

....για να δούμε τι θα δούμε στην Τ.V.......